Plac budowy elektrowni jądrowej w Choczewie nie będzie przypominał typowej budowy mieszkaniowej ani nawet dużego projektu przemysłowego. Zanim zaczną rosnąć główne konstrukcje trzech bloków AP1000, trzeba stworzyć całe zaplecze, które przez wiele lat będzie obsługiwać ludzi, sprzęt, beton, prefabrykaty, urządzenia i tysiące dostaw.
W praktyce powstanie coś, co można porównać do tymczasowego przemysłowego miasteczka. Na terenie inwestycji znajdą się biura, magazyny, parkingi, drogi wewnętrzne, warsztaty, instalacje wodne i kanalizacyjne, place przeznaczone pod węzły betoniarskie oraz obiekty potrzebne do montażu modułów AP1000.
To nie są już tylko plany na odległą przyszłość. W lipcu 2026 roku Polskie Elektrownie Jądrowe otrzymały pozwolenie na drugi etap prac przygotowawczych. Obejmuje on między innymi niwelację terenu, budowę tymczasowego zaplecza technicznego i socjalno-biurowego oraz wykonanie przyłączy infrastruktury. Następnie Bechtel przejął zarządzanie terenem przyszłej elektrowni, a projekt wszedł w etap dużych robót ziemnych.
Jak więc plac budowy elektrowni jądrowej będzie wyglądał w praktyce i czego potrzeba, aby przez kolejne lata mogła działać na nim jedna z największych budów w Europie?
Spis treści
- Co dzieje się obecnie na placu budowy
- Dlaczego plac budowy elektrowni będzie przypominał małe miasto
- Niwelacja terenu i roboty ziemne
- Biura i zaplecze socjalne dla zespołu budowy
- Magazyny i place składowe
- Drogi wewnętrzne i parkingi
- Węzły betoniarskie na terenie inwestycji
- Budynek do montażu modułów AP1000
- Warsztaty i obsługa sprzętu budowlanego
- Woda, kanalizacja, energia i oświetlenie
- Jak będzie działać kontrola dostępu
- Jak zorganizować transport tysięcy pracowników
- Jak materiały i urządzenia trafią na plac budowy
- Dlaczego poszczególne strefy trzeba od siebie oddzielić
- Jak plac budowy będzie zmieniał się wraz z postępem projektu
- Jakich specjalistów potrzeba do zarządzania takim placem
- Podsumowanie
- FAQ
1. Co dzieje się obecnie na placu budowy
Pierwszy etap przygotowania terenu rozpoczął się wcześniej. Obejmował między innymi wycinkę drzew i krzewów, przygotowanie terenu, wytyczenie ogrodzenia oraz organizację pierwszego zaplecza. Główną część tych prac PEJ zakończyły na początku 2026 roku.
Kolejny etap jest znacznie bardziej rozbudowany.
Wojewoda Pomorski wydał 1 lipca 2026 roku pozwolenie na drugi etap prac przygotowawczych. Dzięki temu wykonawcy mogą prowadzić niwelację terenu oraz tworzyć właściwe zaplecze potrzebne do prowadzenia dużej budowy.
Równolegle trwają pogłębione badania geologiczne. Inżynierowie analizują warunki gruntowe również na obszarach przeznaczonych pod infrastrukturę pomocniczą, drogi wewnętrzne i obiekty administracyjne.
W sierpniu nastąpiła kolejna istotna zmiana. Bechtel przejął odpowiedzialność za zarządzanie terenem przyszłej elektrowni. Według firmy był to moment przejścia od etapu planowania, projektowania i pozwoleń do dużych prac związanych z przygotowaniem terenu oraz realizacją budowy.
Plac budowy zaczyna więc nabierać swojej właściwej funkcji.
2. Dlaczego plac budowy elektrowni będzie przypominał małe miasto
Duża budowa musi funkcjonować każdego dnia niezależnie od tego, czy akurat trwa betonowanie, montaż konstrukcji, dostawa urządzenia czy odbiór instalacji.
Pracownicy potrzebują miejsca do przebrania się, zjedzenia posiłku i odbycia spotkania. Kierownicy potrzebują biur. Sprzęt trzeba tankować, serwisować i naprawiać. Materiały muszą trafić do odpowiednich magazynów.
Jednocześnie beton trzeba produkować zgodnie z harmonogramem, ciężarówki muszą mieć wyznaczone trasy, a kolejne dostawy nie mogą blokować ruchu na terenie inwestycji.
Do tego dochodzą:
- energia elektryczna,
- oświetlenie,
- woda,
- kanalizacja,
- gospodarka odpadami,
- ochrona terenu,
- transport wewnętrzny,
- miejsca postojowe,
- magazynowanie materiałów,
- kontrola dostaw.
Dlatego zaplecze nie może powstawać przypadkowo.
Jeżeli źle zaplanuje się drogę wewnętrzną albo plac składowy, problem może później wpływać na tysiące transportów. Jeśli natomiast magazyn znajdzie się zbyt daleko od miejsca montażu, pracownicy każdego dnia będą tracić czas na przemieszczanie materiałów.
Na tak dużym projekcie nawet niewielka strata czasu powtarzana setki razy dziennie zaczyna mieć znaczenie dla kosztów i harmonogramu.
3. Niwelacja terenu i roboty ziemne
Zanim powstaną właściwe obiekty, wykonawcy muszą przygotować teren.
Drugi etap prac obejmuje przede wszystkim niwelację. Oznacza to dostosowanie rzędnych terenu do przyszłego układu budowy oraz przygotowanie odpowiednich powierzchni pod drogi, place, zaplecze i kolejne obiekty.
Nie chodzi wyłącznie o wyrównanie gruntu.
Trzeba również kontrolować jego parametry, przygotować odwodnienie i uwzględnić wyniki badań geologicznych. PEJ wskazywały wcześniej, że na terenie dominują gliny oraz piaski. Badania wykazały również występowanie warstw wodonośnych, dlatego dane hydrogeologiczne posłużą między innymi do projektowania przyszłych wykopów i ich odwodnienia.
Roboty ziemne będą prowadzone etapami.
Nie ma potrzeby przygotowywania całego terenu w jednym momencie. Najpierw wykonawcy tworzą obszary potrzebne do prowadzenia kolejnych robót. Następnie budowa będzie przesuwała się na kolejne strefy.
To pozwala rozpocząć część prac wcześniej i nie czekać na całkowite ukończenie przygotowania całego obszaru.
4. Biura i zaplecze socjalne dla zespołu budowy
Na placu powstanie tymczasowe zaplecze socjalno-biurowe. PEJ wskazują je bezpośrednio jako jeden z elementów drugiego etapu przygotowania terenu.
Biura będą potrzebne nie tylko dla kierownictwa.
Przy tak dużym projekcie swoje miejsca pracy potrzebują między innymi zespoły:
- Construction Management,
- Field Engineering,
- QA/QC,
- HSE,
- Project Controls,
- Procurement,
- Contract Management,
- Document Control,
- logistyki,
- nadzoru inwestorskiego.
Część problemów trzeba rozwiązywać bezpośrednio przy froncie robót. Dlatego osoby zarządzające projektem nie mogą pracować wyłącznie z biura oddalonego od inwestycji o kilkadziesiąt kilometrów.
Zaplecze socjalne musi z kolei obsłużyć pracowników terenowych.
Potrzebne będą szatnie, sanitariaty, miejsca odpoczynku oraz przestrzeń umożliwiająca bezpieczne funkcjonowanie kolejnych zmian.
Wraz ze wzrostem zatrudnienia zaplecze będzie się rozbudowywać.
5. Magazyny i place składowe
PEJ potwierdzają również budowę magazynów.
Na początku mogą służyć głównie do przechowywania materiałów potrzebnych do robót przygotowawczych. Później logistyka stanie się znacznie bardziej skomplikowana.
Na budowę będą trafiały:
- stal zbrojeniowa,
- elementy konstrukcyjne,
- prefabrykaty,
- rury,
- kable,
- armatura,
- urządzenia,
- elementy instalacji,
- części zamienne,
- materiały eksploatacyjne.
Nie wszystko można składować w taki sam sposób.
Część materiałów może leżeć na otwartym placu. Inne wymagają zadaszenia, zabezpieczenia przed wilgocią albo kontrolowanych warunków magazynowania.
Jeszcze większe znaczenie ma identyfikacja.
Przy projekcie jądrowym nie można dopuścić do sytuacji, w której zespół nie wie, skąd pochodzi dany element albo do którego systemu został przeznaczony.
Dlatego plac składowy będzie jednocześnie częścią systemu jakości.
6. Drogi wewnętrzne i parkingi
Drugi etap przygotowania placu obejmuje również drogi dojazdowe i parkingi.
Ich znaczenie łatwo zlekceważyć.
Tymczasem na terenie jednocześnie mogą poruszać się ciężarówki, koparki, dźwigi, autobusy pracownicze, samochody osobowe i transporty specjalistyczne.
Nie można pozwolić, aby każdy pojazd wybierał własną trasę.
Układ komunikacyjny musi ograniczać krzyżowanie transportu ciężkiego z ruchem pieszym i samochodami pracowników. Ponadto drogi trzeba dostosowywać do zmian na placu.
Trasa, która na początku prowadzi do magazynu, za dwa lata może znajdować się w miejscu potrzebnym pod kolejny zakres robót.
Dlatego część infrastruktury będzie tymczasowa.
W praktyce organizacja ruchu będzie zmieniała się razem z budową.
7. Węzły betoniarskie na terenie inwestycji
Jednym z najciekawszych elementów zaplecza będą węzły betoniarskie.
PEJ oficjalnie wskazują, że w ramach drugiego etapu przygotują powierzchnie pod przyszłe węzły. Dzięki temu na kolejnych etapach beton potrzebny do budowy obiektów będzie można produkować bezpośrednio na terenie inwestycji.
Co więcej, już wcześniej ma powstać tymczasowy węzeł betoniarski przeznaczony do bieżących prac przygotowawczych.
Produkcja betonu na miejscu daje dużą przewagę logistyczną.
Betoniarka nie musi pokonywać kilkudziesięciu kilometrów po drogach publicznych. Łatwiej również kontrolować czas od wyprodukowania mieszanki do jej wbudowania.
Jednocześnie węzeł trzeba połączyć z całym łańcuchem dostaw.
Cement, kruszywa, domieszki i pozostałe składniki nadal muszą regularnie docierać na teren budowy. Dlatego logistyka materiałów masowych stanie się jednym z kluczowych elementów organizacji placu.
Przy głównych konstrukcjach znaczenie będzie miała również kontrola jakości mieszanki, temperatury, czasu transportu i wyników badań.
8. Budynek do montażu modułów AP1000
To element, który szczególnie dobrze pokazuje różnicę między zwykłą budową a projektem AP1000.
W ramach przygotowania placu przewidziano budynek przeznaczony do montażu modułów reaktorów AP1000.
Technologia zakłada szerokie wykorzystanie prefabrykacji i modułów.
Część elementów nie będzie więc powstawała dokładnie w miejscu docelowego montażu. Najpierw zespoły przygotują większe komponenty lub zespoły modułowe w kontrolowanym środowisku, a następnie przetransportują je na odpowiedni front.
Takie rozwiązanie może usprawnić budowę, ale wymaga bardzo dokładnego planowania.
Trzeba skoordynować:
produkcję → dostawę → montaż modułu → transport wewnętrzny → pracę dźwigu → instalację w miejscu docelowym.
Jeżeli jeden element tego łańcucha się spóźni, kolejny zespół może nie rozpocząć pracy zgodnie z harmonogramem.
9. Warsztaty i obsługa sprzętu budowlanego
Na terenie powstanie również warsztat do utrzymania, konserwacji i naprawy pojazdów oraz sprzętu budowlanego.
Przy projekcie trwającym wiele lat nie można opierać obsługi maszyn wyłącznie na zewnętrznych serwisach.
Na placu będą pracowały między innymi koparki, ładowarki, ciężarówki, podnośniki, urządzenia transportowe i sprzęt wykorzystywany przy montażu.
Awaria pojedynczej maszyny zwykle nie zatrzyma całego projektu.
Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy dotyczy urządzenia potrzebnego na ścieżce krytycznej albo gdy kilka ekip czeka na ten sam sprzęt.
Dlatego utrzymanie maszyn stanie się częścią procesu produkcyjnego.
Warsztat pozwoli wykonywać część napraw i przeglądów bez konieczności wysyłania urządzeń daleko poza teren inwestycji.
10. Woda, kanalizacja, energia i oświetlenie
Plac budowy elektrowni jądrowej będzie potrzebował własnej rozbudowanej infrastruktury technicznej.
PEJ potwierdziły przygotowanie ujęć wody pitnej oraz wody surowej przeznaczonej do celów technicznych. Powstanie również kanalizacja, a docelowo ścieki z budowy mają trafiać do nowej oczyszczalni.
To ważne, ponieważ woda techniczna będzie potrzebna między innymi przy części procesów budowlanych, utrzymaniu terenu i produkcji.
Do tego dochodzi energia elektryczna.
Plac potrzebuje jej do:
- oświetlenia,
- biur,
- warsztatów,
- urządzeń,
- węzłów betoniarskich,
- magazynów,
- instalacji pomocniczych.
Energa-Operator przygotowuje przyłącze, które ma zasilać teren w kluczowej fazie prowadzenia inwestycji. Po zakończeniu budowy infrastruktura ma służyć również do zasilania potrzeb własnych oraz jako zasilanie rezerwowe elektrowni.
W efekcie zaplecze techniczne samo w sobie przypomina niewielki projekt infrastrukturalny.
11. Jak będzie działać kontrola dostępu
Ogrodzenie terenu przygotowywano już podczas pierwszego etapu prac.
Wraz ze wzrostem liczby ludzi i firm zarządzanie dostępem stanie się coraz ważniejsze.
Na budowie będą pracować pracownicy PEJ, Bechtela, Westinghouse, polskich wykonawców, dostawców i przedsiębiorstw niższych szczebli.
Nie każdy będzie potrzebował dostępu do każdej części inwestycji.
Dlatego duży projekt wymaga rozdzielenia ludzi według uprawnień i wykonywanych zadań.
Publiczne materiały nie pokazują jeszcze szczegółowego docelowego systemu bram czy przepustek dla całego projektu. Można jednak oczekiwać, że wraz z rozwojem budowy kontrola wejść, ruchu pojazdów i dostaw będzie jednym z podstawowych elementów zarządzania terenem.
Chodzi nie tylko o bezpieczeństwo.
Jeżeli na określony front wejdzie osoba albo pojazd, który nie powinien się tam znaleźć, może zakłócić roboty albo stworzyć dodatkowe ryzyko.
12. Jak zorganizować transport tysięcy pracowników
Im większy będzie plac budowy elektrowni jądrowej, tym większym problemem stanie się codzienny transport ludzi.
Nie można założyć, że każdy pracownik rano przyjedzie własnym samochodem i zaparkuje kilka metrów od miejsca pracy.
Parking potrzebny dla tysięcy samochodów zajmowałby ogromną powierzchnię. Dodatkowo w godzinach rozpoczęcia zmiany powstawałyby korki przy bramach.
Dlatego przy największej skali projektu ważną rolę może odgrywać transport zbiorowy oraz system przewozu pracowników pomiędzy miejscami zakwaterowania a budową.
Na samym terenie również trzeba ograniczyć zbędne przemieszczanie samochodów.
Pracownik może wejść na teren przez wyznaczony punkt, a następnie korzystać z transportu wewnętrznego prowadzącego do konkretnej strefy robót.
Dokładny docelowy model organizacji przewozów nie został jeszcze publicznie przedstawiony. Jednak przy skali inwestycji logistyka pracownicza będzie równie ważna jak logistyka materiałów.
13. Jak materiały i urządzenia trafią na plac budowy
Plac budowy nie będzie funkcjonował w oderwaniu od infrastruktury całego Pomorza.
Materiały i urządzenia dotrą trzema głównymi drogami:
samochodami, koleją oraz transportem morskim.
Największe elementy trafią w okolice budowy przez konstrukcję MOLF. Ma ona mieć około kilometra długości i umożliwić rozładunek wielkogabarytowych urządzeń oraz materiałów transportowanych statkami.
Jednocześnie powstaje nowa droga krajowa prowadząca w kierunku S6 oraz rozbudowany system połączeń kolejowych.
Dzięki temu ciężkie dostawy nie będą zależały od jednego środka transportu.
Na ostatnim etapie wszystko musi jednak trafić do właściwego miejsca na budowie.
Tu zaczyna się logistyka wewnętrzna.
Dostawa powinna przyjechać wtedy, kiedy odbiorca jest na nią gotowy. Zbyt wczesny transport zajmie miejsce na placu składowym. Zbyt późny może zatrzymać montaż.
Dlatego duże projekty dążą do maksymalnego powiązania harmonogramu dostaw z rzeczywistym planem robót.
W tym miejscu warto podlinkować wcześniejszy artykuł GRFHR „Infrastruktura transportowa elektrowni jądrowej na Pomorzu”, który szerzej opisuje drogi, kolej oraz MOLF.
14. Dlaczego poszczególne strefy trzeba od siebie oddzielić
Plac będzie podzielony funkcjonalnie.
Nie oznacza to, że od pierwszego dnia powstanie jeden niezmienny plan stref na kolejne dziesięć lat.
Układ będzie ewoluował razem z inwestycją.
Jedna część może obsługiwać roboty ziemne. Inna będzie służyła jako zaplecze. Kolejna jako magazyn. Jeszcze inna zostanie przeznaczona pod montaż konstrukcji lub urządzeń.
Rozdzielenie stref pozwala ograniczyć konflikty.
Przykładowo transport ciężki nie powinien przecinać obszaru, po którym regularnie poruszają się pracownicy pieszo. Podobnie plac przeznaczony do montażu dużych modułów nie może jednocześnie służyć jako przypadkowy parking.
Dodatkowo poszczególne obszary mogą mieć różne wymagania dotyczące jakości, bezpieczeństwa i dostępu.
Im bardziej zaawansowana będzie budowa, tym większe znaczenie będzie miało zarządzanie punktami styku pomiędzy strefami.
15. Jak plac budowy będzie zmieniał się wraz z postępem projektu
Na początku dominują roboty przygotowawcze.
Widzimy więc przede wszystkim:
niwelację, roboty ziemne, drogi, przyłącza, zaplecze, magazyny i przygotowanie infrastruktury.
Później ciężar prac przesunie się w stronę konstrukcji.
Wtedy wzrośnie znaczenie produkcji betonu, zbrojenia, dużych wykopów, fundamentów i transportu materiałów konstrukcyjnych.
Następny etap przyniesie coraz więcej montażu mechanicznego i elektrycznego.
Na plac będą trafiały duże urządzenia, rurociągi, konstrukcje, kable oraz elementy systemów technologicznych.
Pod koniec projektu część przestrzeni związanej z typową produkcją budowlaną zacznie tracić znaczenie.
Wzrośnie natomiast znaczenie testów, turnoveru i commissioningu.
Dlatego dobry plan organizacji placu musi odpowiadać nie tylko na pytanie:
„Czego potrzebujemy dziś?”
Powinien również odpowiadać:
„Czego będziemy potrzebować za dwa, cztery i sześć lat?”
16. Jakich specjalistów potrzeba do zarządzania takim placem
Im większy projekt, tym mniejsza szansa, że jedna osoba jest w stanie kontrolować wszystkie procesy terenowe.
Dlatego organizacja placu będzie wymagała rozbudowanej struktury.
W praktyce ważną rolę odegrają między innymi:
- Construction Managerowie,
- Area Superintendentci,
- kierownicy robót,
- Field Engineerowie,
- Site Logistic Managerowie,
- HSE Managerowie,
- specjaliści QA/QC,
- Plannerzy,
- Material Managerowie,
- Warehouse Managerowie,
- koordynatorzy transportu,
- specjaliści odpowiedzialni za equipment management,
- zespoły ochrony i kontroli dostępu.
Ich zadaniem nie będzie wyłącznie pilnowanie pojedynczej roboty.
Muszą sprawić, aby tysiące ludzi, setki dostaw i wiele firm mogły wykonywać swoje zadania bez wzajemnego blokowania się.
To właśnie zarządzanie punktami styku będzie jednym z najtrudniejszych elementów projektu.
W tym miejscu można podlinkować również wcześniejszy wpis GRFHR „Stanowiska przy budowie elektrowni jądrowej: 15 kluczowych ról”, w którym szerzej opisane zostały funkcje nadzorcze potrzebne przy realizacji projektu.
17. Podsumowanie
Plac budowy elektrowni jądrowej w Choczewie będzie znacznie więcej niż miejscem, na którym powstaną trzy reaktory AP1000.
Najpierw trzeba stworzyć całe zaplecze umożliwiające prowadzenie jednej z największych inwestycji przemysłowych w Polsce.
Oficjalnie potwierdzone elementy obejmują między innymi tymczasowe obiekty biurowe i socjalne, magazyny, drogi dojazdowe, parkingi, warsztat obsługi sprzętu, instalacje wodne i kanalizacyjne, oświetlenie, infrastrukturę elektryczną, tymczasowy węzeł betoniarski oraz powierzchnie pod kolejne węzły. Powstanie również obiekt przeznaczony do montażu modułów AP1000.
Wraz ze wzrostem skali robót zmieni się również sposób funkcjonowania terenu.
Najpierw dominować będą maszyny ziemne i prace infrastrukturalne. Później coraz większą rolę przejmą produkcja betonu, konstrukcje, magazyny i ciężkie dostawy. Następnie pojawi się intensywny montaż urządzeń i instalacji, a na końcu testy oraz przygotowanie systemów do uruchomienia.
Dlatego dobrze zorganizowany plac budowy elektrowni jądrowej będzie jednym z warunków utrzymania harmonogramu całej inwestycji.
W przypadku projektu tej skali czas może tracić się nie tylko przez poważne awarie czy problemy techniczne. Czasem wystarczy źle zaplanowany transport, brak miejsca na dostawę albo konflikt dwóch ekip pracujących w tej samej strefie.
I właśnie dlatego przygotowanie zaplecza zaczyna się kilka lat przed momentem, w którym elektrownia zacznie przypominać obiekt widoczny później na zdjęciach z ukończonej inwestycji.
18. FAQ
Gdzie znajduje się plac budowy elektrowni jądrowej w Polsce?
Pierwsza elektrownia jądrowa powstaje w lokalizacji Lubiatowo-Kopalino w gminie Choczewo, w województwie pomorskim. Projekt obejmuje trzy reaktory AP1000 o łącznej mocy do 3750 MWe.
Czy plac budowy elektrowni jądrowej jest już przygotowywany?
Tak. Pierwszy etap prac przygotowawczych rozpoczął się wcześniej, natomiast w lipcu 2026 roku PEJ uzyskały pozwolenie na drugi etap. Obejmuje on między innymi niwelację terenu, budowę zaplecza i wykonanie przyłączy.
Czy beton będzie produkowany bezpośrednio na budowie?
Tak. W ramach przygotowania terenu powstanie tymczasowy węzeł betoniarski. PEJ przygotują również powierzchnie pod kolejne węzły potrzebne podczas głównych etapów budowy.
Czy na placu powstanie miejsce do montażu modułów AP1000?
Tak. Oficjalne informacje dotyczące drugiego etapu prac wskazują również budowę obiektu przeznaczonego do montażu modułów reaktorów AP1000.
Skąd plac budowy będzie miał wodę i energię?
Na potrzeby inwestycji przygotowywane są ujęcia wody pitnej i technicznej, kanalizacja oraz infrastruktura elektroenergetyczna. Plac otrzyma również oświetlenie i instalacje potrzebne do prowadzenia robót.
Jak największe urządzenia trafią na plac budowy?
Największe elementy będą mogły dotrzeć drogą morską przez konstrukcję MOLF. Następnie transport specjalistyczny przewiezie je w kierunku terenu elektrowni. Mniejsze dostawy będą trafiały również drogami i koleją.
Kto zarządza placem budowy elektrowni jądrowej?
W sierpniu 2026 roku Bechtel przejął odpowiedzialność za zarządzanie terenem przyszłej elektrowni. Firma odpowiada za kluczową część organizacji i realizacji projektu budowlanego.
Dlaczego organizacja placu budowy jest tak ważna?
Na projekcie jednocześnie będą pracować liczne firmy, ekipy i dostawcy. Dobra organizacja dróg, magazynów, stref robót, dostaw i transportu pracowników ogranicza przestoje oraz konflikty pomiędzy poszczególnymi zakresami.
